καρδια μου εγω...

Αρκεί να μάθεις να πετάς φίλε Ιωνάθαν...

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Αρκεί να μάθεις να πετάς φίλε Ιωνάθαν...

Αρκετές φορές πετάω γιατί πρέπει. 'Ομως σιγά-σιγά ξεχωρίζω τα πράγματα και πετάω επιλεκτικά.

Φύτρωσαν τα δικά μου φτερά και εκπαιδεύομαι στο μεγάλο ταξίδι του Γλάρου.

Και κάτι από γνωστό έργο που μας συνδέει όλους μαζί:

«Ο μόνος αληθινός νόμος είναι ο νόμος που οδηγεί στη λευτερία», είπε ο Ιωνάθαν. «Άλλος δεν υπάρχει»

και τέλος κάτι από μια γνωστή μουσική που θα μας συνοδεύσει στο ταξίδι, το έκρυψα εδώ και έναν 'Ελληνα γλάρο εδώ.

Aναρτήθηκε απο aristotelis στις 4/1/2008

Το ταξίδι..εχει την μαγική ιδιότητα να...ανανεώνει τις αισθήσεις
κ κάνει πράγματα χιλιοειπωμένα να σε ... ξαφνιάζουν σαν να ειναι η πρώτη φορά..[Ν.Καζαντζάκης]

tender my dreams...

Ο Αλεξανδρινός ο καθαρός ο ουρανός ...στον έρωτα
είναι σαν διαμάντι ανθεκτικός και ...είναι ο αυθεντικός o Aλεξανδρινός.

Θα βρεί το δρόμο ο έρωτας μέσα απο μονοπάτια που και οι λύκοι
ακόμα τρέμουν να διαβούν...[Λόρδος Μπάιρον]

I wanna feel this way
Longer than time
I wanna know your dreams
And make them mine

Εκείνη τη μέρα...πέρναγα με το ποδήλατό μου..δίπλα απ ένα ανεμόμυλο...

Παρισι[ 2]-Paris... restera.. toujours Paris...

Δεν θα βαρεθείς...ουτε μια στιγμή.Δεν έχεις κανένα λόγο.

Η πόλη...απλώνεται δεξιά κι αριστερά στο ποτάμι..με τις γέφυρες να στεφανώνουν ανα διαστήματα...το νερό..διατηρώντας εκεινη τη φινέτσα..την μοναδικά Παριζιάνικη.
Οι ήχοι..έρχονται σαν χάδι...απ τις όχθες του ποταμού..

Τα σινεμά φρακάρουν νεαρόκοσμο...τα γεμάτα πολυεθνικές λιχουδιές ορθάδικα η στο καθιστό απλώνουν στις προθήκες τους...κάθε λογής φαγητά..ενω δίπλα ο Σηκουάνας..παίρνει ζωή..κ δύναμη...στα θολά νερά του..που τα διασχίζουν τα ..πλωτά λεωφορεία...
Τα μεγάλα βουλεβάρτα..κλέβουν τις εντυπώσεις..με τις μπουτίκς σε πλήρη διάταξη...γεμάτες σικάτες δημιουργίες...αντικείμενα τέχνης...πανέμορφα κομμάτια ακριβού γούστου...η το πανηγύρι στήνεται στα μικρά υπαίθρια με τις μικρογκραβούρες...κ τα είδη..λαικής τέχνης..
Το βλέπεις να παίζει...το γαλλικό παπά..στα δρομάκια που οδηγούν στο λοφάκι της Αγίας Καρδιάς..Διαλέγεις τελεφερίκ..η πόδια στα σκαλιά...θέμα δικό σου.
Εκει στήνονται στο πρόχειρο...αλλά με πολλούς θεατές..αλλα σκηνικά..πλανόδιων μουσικών..η ..αυτοσσχέδιων ζογκλέρ... με φόντο τη πόλη..που απλώνεται μες τη συννεφιά...ενω τον ουρανό της σκίζουν..ο ουρανοξύστης..κ ο πύργος του Αιφελ...ξεχωρίζοντας απο μακρυά.

Το Παρίσι αναπνέει με βαθιές ανάσες...ανάμεικτες με όλα τα γαλλικά αρώματα κάθε λογής
...ρολλάρει στην Μονμάρτη ...μαζί με τα εκατοντάδες λεωφορεία...η παίρνει το τραίνο απ τις gares

Aργά το απόγευμα κι ενω το σκοτάδι..φωτίζεται με εκατομμύρια φώτα..η πόλη ξυπνάει μέσα σου τις ανατροπές και προσφέρεται για τις πιο εντυπωσιακές ...αισθησιακές φιγούρες.
Σου γεννάει έμπνευση και όλα μεταμορφώνονται σε bijoux..

Και τότε η φαντασία αναδεικνύει την κομψότητα ...το συναίσθημα..την αισθητική...
Η μουσική παίρνει τη θέση της επι σκηνής...
Ολα αποπνέουν έρωτα. Ναι είναι μια ερωτική πόλη...
Που εχει πλήρη επίγνωση του ερωτισμού που αποπνέει..κ της αρέσει.

σημ.
Τρίτη φορά που πήγα.Την εχω δει σε άλλες εποχές..μα ήθελα να τη δω κ κατάφωτη..λίγο πριν τα Χριστούγεννα...γεμάτη illuminations.Ετσι οπως είναι κ το παρατσούκλι της.Η πόλη του φωτός.Δίκαια.
Αλλωστε δεν γεννήθηκε τούτη η πόλη για να τη δεις..μια δυο η τρεις φορές.
Γεννήθηκε για να μην μπορείς χωρίς να τη βλέπεις..
Οπως της αξίζει....

Paris j 't aime...j 'adore...

PARIS.[1]...Il est entre dans mon coeur

Αυλαία ..άνοιξε...
Il est entre dans mon coeur..Une part de bonheur
Dont je connais la cause...

Tη νύχτα ντύνεται μαγικά και σου κόβει την ανάσα. Εχει εκείνη την chic tailleur ενός

πρωτόγνωρου έρωτα και φοράει..υπέροχα taffetas et plumes en soie...

Σαν όνειρο που λάμπει και σε παρασύρει μεθυστικά...με το έμφυτο στυλ μιας πόλης
που μπορεί να μεταμφιέζεται σε ηρωίδα παραμυθιού.Το διαισθάνεσαι
με την πρώτη ματιά..Βεβαιώνεσαι στη συνέχεια.Μαγνητίζεσαι και σε κάνει δικό της.

Tι κι αν βρέχει συνέχεια? τι κι αν το κρύο σε διαπερνάει....παγώνοντας το σώμα σου?
οι Παριζιάνοι..τοχουν συνηθίσει πια.Οι εκατομμύρια αλλοδαποί που μένουν κ δουλεύουν στην πόλη
κ οι πολυάριθμοι τουρίστες απ όλα τα μέρη της γης....δεν πτοούνται κι αυτοί.
Δεν σταματάει λεπτό η δράση...σε τούτη τη μητρόπολη της μόδας..κ της κουλτούρας.


Η μέρα ζωντανεύει...γίνεται γρήγορη...γεμάτη καλπασμό..Πηγαινοέρχεται στα πλακόστρωτα δρομάκια...
ανακατεύεται με τους χιλιάδες τουρίστες..σταματάει περιμένοντας σε ουρές στα μουσεία...
περπατάει άλλοτε βιαστικά κι αλλοτε χαλαρά...για την εναλλαγή...
Στους γεμάτους πεζόδρομους..πίνει café Cognac για το κρύο στα καφέ...
η τρώει baguette jambon et fromage..στα μπρασερί...
τσουλάει στο παγοδρόμιο...στον Α όροφο του Π.Αιφελ...παίρνει το metro...
ανεβοκατεβαίνοντας με ταχύτητα τα σκαλιά..

[συνεχίζεται...]

Να είχα, λέει, μιαν αγάπη σαν αλάνα...

Να κυλιόμουνα μέσα της, να ‘κανα τούμπες, να ‘πλωνα την αρίδα μου να λιαζόμουνα...

Να ‘ρχόντανε στα όνειρά μου ..

Είναι πολύ, ρε σεις, αυτό που ονειρεύτηκα; Μιαν αγάπη λέω, σαν αλάνα.[Α.Παπαδάκη]

Majda Roumi Ft. Lara Fabian - Habibi -

κ μπες μέσα στο αίμα μου...κ κύλησε...
σαν το ποτάμι του Γενάρη
να σ έχω πάντα μες το σώμα μου
κοχύλι με μαργαριτάρι...

δεν είναι να ρωτάς...τι γίνεται μετά...

Να αναπνεύσουμε ό ένας τη μυρωδιά του άλλου, ξανά και ξανά
για να ταξιδέψουμε σε μέρη που ακόμα δεν έχει πατήσει η ανθρώπινη φαντασία.

Σε μέρη ονειρικά, γεμάτα αγάπη και τρυφερότητα...πάθος κ αλήθεια...

Σε μέρη όπου εγώ κι εσύ θα στήσουμε το δικό μας, μοναδικό ερωτικό σκηνικό,

κατακόκκινο και γεμάτο από αγάπη καυτή..πηχτή..με μυρωδιά κανέλλας...

Με υφή γλυκιά...μεταξένια...

Με ακούσματα ερωτικά και γεύσεις γλυκόπικρες.

Θέλω να γυρίσεις ξανά, να με αγαπήσεις. Έτσι ακριβώς όπως αγαπιόμασταν πριν.

Ατελείς.

μόνο ο έρωτας..αυτός μας αφορά... ακόμα μια φορά...

-Όταν έχω εσένα..μπορώ να ονειρεύομαι ξανά
ανοίγω μες στις θάλασσες πανιά
και πιάνω μες στα χέρια μου
τον κόσμο να τον φτιάξω


Όταν έχω εσένα
μπορώ να μη βυθίζομαι αργά
τα βράδια που πληγώνεται η καρδιά
και πιάνω το μαχαίρι
το σκοτάδι να χαράξω

Vienna....The art city ...

Ακόμη μια επιλογή ...στη νέα ενότητα του travelling-cafe.
Μικρές ...αλλα βαθιές ανάσες αέρα..Το άρωμα διαχέεται παντού.
====
Σαν υπέροχος αρωματικός καφές βιεννουά ...Σου ανεβάζει διάθεση
τόσο γοητευτική...κ αρτίστικη...τόσο γεμάτη μουσική...με απίστευτο feeling...

Αυτη η μυρωδιά σε ακολουθεί..Σε διαπερνά..
Η χαρακτηριστική αριστοκρατικότητά της δένει θαυμάσια με τη
χαρούμενη καθαρή όψη της....που αντανακλά ποιότητα.

Η ξεχωριστή όψη της πόλης..απο το Sofitel.
Η φωτισμένη απ τα χρώματα του πρωινού Βιέννη απο ψηλά...
Είναι σαν να πετάει κανείς...κ μετα η προσγείωση να γίνεται γλυκά...
πάνω στις γοτθικού ρυθμού...σφήνες... της εκκλησίας του Αγ.Στεφάνου...

Χάρμα εικόνα..υπέροχη αίσθηση ελευθερίας...

στις ομορφιές της γης ...πάμε μαζί...

Επιλέγουμε...Τσεκάρουμε...Μας αρέσει...
Λατρεύουμε Απόδραση...Κ προτάσεις..
Για να γίνει απλά...το κάθε ταξίδι....βιωματικό..

Ιsola San Giulio..Λίμνη Ορτα...[Piemonte-Italy]

Ενα νησί που πλέει απαλά...στην αγκαλιά της λίμνης
...γιατί έτσι μόνο μπορεί να υπάρξει.
Σε χρόνο d.t.βάζει μπρος...τη φαντασία σου.
-Η μουσική ...ενώνεται...με την εμπειρία...για το τέλειο αποτέλεσμα-

φτερωτό μου...τραγουδάκι...

Ασε με να σε λέω θαλασσί...σαν μια θάλασσα αγκαλιές
ενα ποτάμι αφορμές...για να σου δείξω την αγάπη που ξεχύνεται
σαν το κορμί ...που στο κορμί με πάθος χύνεται

να μείνεις εδω...

να γίνουμε ένα...

Κι αν δεν μπορεί αυτό το σ αγαπώ...τι αλλο μπορεί?

σ' αυτήν εδώ την πόλη...Οpen your eyes...

Κάτι από μένα κάτι από σένα
κάτι απ' τα ρούχα της ψυχής μας τα σκισμένα...
κάτι κουρέλια που τραγουδάμε...
κάτι απ' τα λάθη μας που αγαπάμε

.........

Κάτι παιδιά μοναχικά στα όνειρα δεμένα
πάντα αφηρημένα...
κάτι διάφανες ψυχές σ' αυτήν εδώ την πόλη
κάτι ονειροπόλοι....

Πάνω στη γραμμή περπατώ... και κοιτώ το σύρμα να παίζει
νιώθω πως η αγάπη είναι εδώ και δεν είναι μόνο πάθος... μα στέγη
που φυλάει δυο ανθρώπους στο φως ...και χωρίς ΤΗΝ αλήθεια δεν φεύγει

Οι καρδιές μας χτυπούν σαν παιδιά... που ορίζουν το τέλος
όλ' αυτά που 'χες πει... τώρα μοιάζουν μ' ένα έρημο μέρος
και σαν χρόνος γυρνά όλο αυτό... που ποτέ δεν τελειώνει

ένα τρένο περνά ...
μα στο τέλος στη γη...ξημερώνει..
με κρατάς αγκαλιά...